posted on 07 Nov 2008 15:35 by happyhomemade
หืมมมมม ..ได้แล้ว ได้แล้ว
ขอเปิดตัวอย่างเป็นทางการ สำหรับ "อเว๊กเค่น " บอดี้แคร์ Awaken body care alternative product. หนึ่งในสินค้าเพื่อการ "ตื่น" รู้
ผลิตจากธรรมชาติโดยภูมิปัญญท้องถิ่นไร้สารเคมี เหมาะกับทุกคน เปลี่ยนจากการใช้ของยี่ห้อแพงๆ มาอุดหนุนสินค้าโลคอล โฮมเมด และสบายกระเป๋ากันเถอะ
ขวดแรก : น้ำมันงา sesami oil
ใช้ทาหรือนวดหลังอาบน้ำ สรรพคุณของน้ำมันงา ช่วยบำรุงผิวให้ไม่แห้งกร้าน คงความชุ่มชื้นและส่วนที่เป็นกระดูก ให้สุขภาพดี มีอนูที่เล็กซึมสาบสู่ร่างกายได้ดี คนโบราณใช้รักษากระดูก เพราะน้ำมันงาแคลเซียมสูง
Awaken Gift Set
Made in order !!!
Contact me : sweethay_agaligo@hotmail.com
posted on 26 Jul 2008 21:54 by happyhomemade
ผ่านไปแล้วกับงาน ศิลปะบำบัด ที่จัดขึ้น ในบรรยากาศสบายๆ กันเอง ที่เชียงราย การสร้างสรรค์ผลงานศิลปะแบบที่ออกมาจากภายในจริงๆ ทำให้เกิดการเรียนรู้ตัวเองขึ้น แต่คงไม่ง่ายเท่าไหร่ที่จะพังกำแพงหรือหลุดกรอบจากความคิด หรือ ความคุ้นชิน ที่ถ้าต้องวาดต้นไม้ให้เป็นต้นไม้ต้องวาดแบบนี้ หรือจะให้เป็นอะไรๆ..ต้องแบบนี้ๆแบนนี้ คำว่าสวยหรือไม่สวยกลายเป็นตัวขัดจังหวะ การลิ้มลองอารมณ์อันสดใหม่ไป ขณะที่กำลังเข้าร่วมกิจกรรม น้อง กาฟิล ลูกชายสุดซนของพี่สาวคนหนึ่ง วาดรูปตามความรู้สึกของเขาออกมา แล้วพูดว่า " ฟ้าของกาฟิลอยู่ข้างล่าง ..." ภาพที่เห็นคือ ท้องฟ้านอนเรียบอยู่ข้างใต้สุดของกระดาษ (โอ้โห นี่มันยอดศิลปินชัดๆ น้องคนนี้) มันทำให้เห็นถึงอะไรบางอย่าง ความไร้ขอบเขต มุมมอง ความเป็นสองด้าน หรือ อิสระ...
นี่เป็นภาพบรรยากาศบางส่วนที่เอามาอวดกัน ช่วงที่ชอบที่สุดเห็นจะเป็นได้กลับไปเป็นเด็กน้อย ได้คุยกับตัวเองในวัยเด็ก สะท้อนภาพภาวะความต้องการ การเติมโต ของตนเอง และบางทีอาจจะโดน ถึง "ปม" ที่ตนเองไม่เคยกล้าเปิดออกมานาน ต้องขอขอบคุณผู้จัด พี่ผึ้งและพี่กช ที่สร้างพื้นที่ให้เราได้เรียนรู้ และพบเพื่อนใหม่ ค่ะ (ขอเป็นกำลังใจ และเชียร์ให้จัดขึ้นอีกหลายหน )
posted on 30 May 2008 11:35 by happyhomemade
ผ่านไปแล้วสำหรับคอส "ชัมบาลา" หนทางแห่งนักรบ ของพี่ วิจักขณ์ พาณิช
ราวกับเซลล์ทุกส่วนของร่างกายมีชีวิต หลังจากที่ใช้ชีวิตแบบ "ตายๆ" และหลับไหลเหมือนกับนักศึกษาเกร็งข้อสอบหรือมนุษย์เงินเดือน.. ครั้งนี้ ได้กลับมาใคร่ครวญ บางสิ่งบางอย่าง ถอดเกราะกำบังตัวเองให้ได้เจอกับความจริง ชีวิตนี้ ก็เปราะบางนะ หากเราเผยและยอมให้โลกเข้ามาสะกิดหัวใจเล่น ก็คงจะสำผัส "ความแท้" อะไรบางอย่าง ในยุคสมัยนี้น้อยคนนักที่จะหันมาสนใจ เรื่อง ภายใน internal space หรือ พื้นที่ด้านใน ทุกคนต่างจะนำพาตนเองและสร้างค่านิยมส่งถึงลูกถึงหลานว่า "สักวันฉันจะต้องสำเร็จ" .. หลายคนแข่งขัน รีบ ระส่ำระส่าย เพื่อที่จะไปถึงจุดนั้น จุดนั้นที่ว่ามันอยู่ที่ไหนกัน .. ชีวิตที่ปราศจากการยึดเหนี่ยวเป้าหมาย? ...หรือการเดินทางคือจุดหมายหละ? บางคนรีบ จนกระทั่ง ไม่รู้สึกตัวกับสิ่งที่เป็นอยู่ สิ่งที่สวยงามโดยธรรมชาติของมันมีให้อยู่แล้ว และดูเหมือนว่าเราจะเรียนรู้ไปกับสิ่งที่อยู่รายรอบอยู่ทุกขณะ ด้วยความอ่อนโยนและดีงาม พื้นรฐานของมนุษนย์ จะช่วยให้ชีวิตลื่นไหลไป อย่างไม่ผิดธรรมชาติ หรือผิดรูปผิดแบบ สนุกกับชีวิต ณ "ขณะนั้น" กินส้มก็คือกินส้ม จิบชาก็คือจิบชา แล้วอาจจะเห็นเนื้อแท้ที่สวยงามเหล่านั้นได้ในทุกๆวัน ทุกๆก้าว และอย่าไปคาดหวังอะไรมาก การ ไม่คาดหวัง --> ไม่ไหวหวั่น no hope & fearlesness ในที่นี้หมายถึง การไม่ติดอยู่กับความหวังใดๆ เราก็จะกลายเป็นผู้ที่ไม่หวั่นไหว .. ช้ากันใหม ?
มา slow down กันเถอะ!
edit @ 15 Jun 2008 13:15:54 by sweethay
